Misschien herken je dit? De vergadering is al bijna twee uur bezig. Het wordt steeds lastiger te volgen.
Je voelt je duf worden. Ha, daar komt verse koffie aan! Precies op tijd. Een stevig bakkie met drie klonten suiker erin en je kunt er weer tegen. Volgende agendapunt…
Een dik uur later zit de vergadering er eindelijk op en kun je huiswaarts. Poeh, het was een zware dag! Dat wordt alleen nog bankhangen vanavond.
Vreemd dat je zo moe bent want erg productief ben je niet geweest. Hoe kan het dat je dan toch gesloopt uit die vergadering komt? Wat je sloopt is dik drie uur achter elkaar op een stoel zitten en geconcentreerd zijn. Zonder pauze, dus zonder moment om even je accu op te laden. lees verder
Ziezo, die eerste werkdag na een lang weekend zit er weer op. De tijd lijkt wel voorbij gevlogen. Maar wat heb je nou eigenlijk de hele dag gedaan? Het is wel vreemd: al die dingen waar je vandaag mee aan de slag wilde, liggen er nog net zo.
Misschien moet je toch vanavond ‘even’ wat werk inhalen? Dat klinkt niet aanlokkelijk natuurlijk, maar je moet toch wat. De rest van de week staat tenslotte al helemaal vol met afspraken. Dan komt het er zeker niet van. lees verder
Het lukt je toch maar mooi om iedere dag allerlei verschillende taken uit te voeren. De hele riedel: eerst dat belangrijke gesprek, tussendoor vlug even werken aan dat adviesrapport of die opdracht, dan snel een telefoontje met die slecht betalende klant of leverancier die je in de steek dreigt te laten en zo gaat de dag maar door.
Eigenlijk ben je net zoiets als een meerkamper in de atletiek. Die heeft de 100 m sprint, verspringen, kogelstoten, hoogspringen en 400 m op een wedstrijddag. En de dag erop heeft hij weer een vol programma. Ik weet niet hoe jij erover denkt, maar ik vind dat altijd een heel bijzondere prestatie. Als iets van een andere diersoort 
. lees verder
